SON KUŞLAR DA ÖLMEDEN YARDIM ELİNİZİ UZATIN!

Ordu Mesudiye Gazetesi Genel Yayın Yönetmen Sefai Uzunyurt, kar yağışı sonucu her yerin karla kaplanmasıyla, köylerde bulunan kuşların açlık ve ölüm kalım mücadelesi verdiğini söyleyerek," Mesudiye köylerinin çoğunluğu kışın neredeyse boş, en fazla bir iki hane yaşıyor. Karlı havalarda kuşlar yiyecek bulamıyor, çoğunluğu açlıktan ölüyor. Son kuşlarda ölmeden onlara yardım elimizi uzatalım" çağrısında bulunarak, köy derneklerini kuşlar için yemlikler yapmaya davet etti

Bu Mesudiye'nin Serçelerinin Son Acil Çağrısıdır.

ORMESHA- Sefai Uzunyurt: Kış geldi Mesudiye köyleri deyim yerindeyse boşaldı.Köylerin çoğunluğunda 3 - 5 hane ancak kalırken, bazı köylerde kimse kalmaz, baca tütmez oldu. İnsanlar Mesudiye'yi kışın terk ederken, kuşlar yüzyıllardan beri olduğu gibi terk etmeyip, kış, kar, fırtına demeden Mesudiye köylerinde bekçilik yapmaya, Mesudiye'ye sahip çıkmaya devam ediyor.
Ediyor ama Meletliler'e şunu da söylemekten geri kalmıyorlar; "Köylerde kimse yok, ahırlardaki sığırlar, koyunlar da yok. Samanlıklarda boş. Olsaydı onların döküntü ve kırıntılarından faydalanırdık. Her yer karla kaplanınca yiyecek bulamıyor, bulamayınca da açlığa dayanamayanlarımız can çekişerek ölüyorlar. Keklikler, kargalar ve saksağanlar Mesudiye'yi terk ettiler. Biz etmek istemiyoruz. 
Biz serçelerin, sakaların, ağaçkakanların Mesudiye'yi terk etmemizi istemiyorsanız siz insanlardan, Gurbet şehirlerinde yaşayan Mesudiyeliler'den bir isteğimiz var. Ve bu istek acil bir çağrıdır ayni zamanda. 
Gurbet şehirlerinde yaşayan ve sadece yaz aylarında Mesudiye'ye gelen insanlara sesleniyoruz. Kış aylarında ayda bir kez de olsa köyünüze gelin. Serçelerin ve diğer kuşların açlıktan ölmemesi için, evlerinizin dış cephesine ya da evinizin bahçesinde uygun yerlere, biz kuşların yiyebilmesi için yem kutuları yerleştirin ve içini yemlerle doldurun. Doldurun ki her taraf karla kaplandığında yerden bir ot tohumu bile bulma şansımızın olmadığı zorlu günlerde bu yemlerden yiyelim. Yiyelim ki açlıktan ölmeyelim. Açlıktan ölmeyip yaza çıkabilelim ki, neslimizi nesilden nesile Mesudiye'de sürdürebilelim. Siz insanlar gurbetten köyünüze döndüğünüzde sizi cıvıltılarımızla karşılayabilelim. Şehirlerde belki kuş sesi duymayan çocuklarınız ve torunlarınız bizim ninni gibi gelen konuşmalarımızı yani cıvıltılarımızı kendi kulaklarıyla duyabilsin. Bizleri uçarken, ağaçların dallarına konarken görebilsinler.
Yoksa iş işten geçer, son kuşlarda göçer ya da ölürse, Mesudiye'de ne kuş sesi, ne kuş yüzü görmek mümkün olmaz...

Fotoğraf ve kuşların konduğu ev penceresi Ordu Mesudiye Gülpınar (Röspene) Köyü’ne aittir.12310426_188904198119554_7746606417589240976_n 12342822_189838808026093_1294073323924422211_n 12249900_190164517993522_2716572783060103217_n

Yorum Yazın